-
Karanlıktakiler (6/10)
Issız Adam’ı referans alarak oturduysanız o koltuğa çok değil 15 dakika içinde huzursuzlanmaya başlayabilirsiniz… Karanlıktakiler’de bir yumru gelip boğazınıza oturuyor ve film boyunca gitmiyor, ha oldu ha olacak derken bir şey de olmuyor, geçmişin izleriyle boğuşan Gülseren’in tek oğlu Egemen ile olan hayatına konuk oluyorsunuz. Gülseren karakteri Requiem For a Dream’deki Sara Goldbarb tadında bir görüntü sunuyor size, Egemen ise kimi zaman acıyarak kimi zaman gülerek baktığınız biri oluyor. Filmin sonunu kestiremiyorsunuz, ama bir vurucu an bekleyip duruyorsunuz, geliyor o an gelmesine de yetmiyor sanki. Film adının hakkını veriyor ve sizi boğuyor. Ama mekanlar yine özenli, oyunculuklar ise tartışılmaz. Bir de her Çağan Irmak filminde olduğu gibi yine jenerikte kullanılan font bir garip, yine kırmızı, neden kırmızı?
Karanlıktakiler (6/10)
Issız Adam’ı referans alarak oturduysanız o koltuğa çok değil 15 dakika içinde huzursuzlanmaya başlayabilirsiniz… Karanlıktakiler’de bir yumru gelip boğazınıza oturuyor ve film boyunca gitmiyor, ha oldu ha olacak derken bir şey de olmuyor, geçmişin izleriyle boğuşan Gülseren’in tek oğlu Egemen ile olan hayatına konuk oluyorsunuz. Gülseren karakteri Requiem For a Dream’deki Sara Goldbarb tadında bir görüntü sunuyor size, Egemen ise kimi zaman acıyarak kimi zaman gülerek baktığınız biri oluyor. Filmin sonunu kestiremiyorsunuz, ama bir vurucu an bekleyip duruyorsunuz, geliyor o an gelmesine de yetmiyor sanki. Film adının hakkını veriyor ve sizi boğuyor. Ama mekanlar yine özenli, oyunculuklar ise tartışılmaz. Bir de her Çağan Irmak filminde olduğu gibi yine jenerikte kullanılan font bir garip, yine kırmızı, neden kırmızı?
